Cocaine-onderwerp overzicht

Cocaïne is een krachtige stimulant die legaal gebruikt wordt als lokale verdoving voor sommige oog-, oor- en keeloperaties. Cocaïne heet ook cola, C, sneeuw, vlok of blaas. Het kan andere stoffen bevatten, zoals maïszetmeel, talkpoeder of suiker. Het kan ook andere geneesmiddelen bevatten, zoals een andere lokale verdoving, genaamd procaïne of een stimulant zoals amfetamine.

Twee vormen van cocaïne worden mishandeld.

  • De witte kristallijne poedervorm kan door de neus worden gesnuiven (gesnuffeld) of opgelost in water en door een ader (intraveneus of IV) worden opgenomen. Het kan ook door de mond of op de tandvlees worden gevangen.
  • De freebase vorm, die onzuiverheden met oplosmiddelen heeft verwijderd, wordt gerookt. Crack is een smokable, vrijgebaseerde cocaïne gemaakt van poedervormig cocaïnehydrochloride. Het heet ook chips, stukjes of rotsen. De naamscheur kwam door het krakende geluid dat het maakt als het gerookt wordt.

Kleine hoeveelheden cocaïne maken een persoon euforisch, energiek, spraakzaam en geestelijk alert. Het vermindert ook de eetlust en de behoefte aan slaap. Wanneer grote hoeveelheden cocaïne worden genomen, is de hoogte intenser. Maar grote doses kunnen vreemd of gewelddadig gedrag veroorzaken, waarbij de persoon tremors of spiertrekkingen kan hebben of paranoïde kan worden.

Na het gebruik van cocaïne voelt de persoon prikkelbaar, moe en depressief. Dit heet een coke crash. Wanneer een persoon het geneesmiddel bij hogere en hogere doses (een binge) neemt, kan het leiden tot toenemende prikkelbaarheid, rusteloosheid en paranoia, die kan leiden tot een ernstig verlies van aanraking met de werkelijkheid (paranoïde psychose).

Cocaïne is een zeer verslavend middel, en sommige mensen verliezen de controle over het gebruik ervan gemakkelijk.

Gebruik van cocaïne kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen, waaronder:

  • Veranderingen in hartritme en hartaanval.
  • Hoofdpijn, aanval en beroerte.
  • Verlies van geur, aanhoudende loopneus, neusbloedingen, heesheid en vernietiging van de nasale scheiding (nasale septum) wanneer het geneesmiddel wordt gesneden.
  • Doodweefsel dood.
  • Ernstige infecties, HIV, hepatitis of allergische reacties bij injectie in een ader.
  • Gewichtsverlies en slechte voeding door verlies van eetlust.

Soms kan plotselinge dood zich voordoen, zelfs bij het eerste gebruik van cocaïne. Een plotselinge dood van cocaïne kan optreden als gevolg van een hartaanval of aanval waarin ademhaling stopt. Plotselinge dood is meer waarschijnlijk wanneer cocaïne samen met alcohol wordt gebruikt.

De effecten van cocaïne duurt ongeveer 1 tot 2 uur. Cocaïne kan gedetecteerd worden in een urine drug scherm tot 6 dagen nadat het is genomen.

Tekenen van gebruik

  • Bezit van drugs, zoals spuiten, lepels met rookvlekken, kleine stukjes glas en scheermesjes
  • Aanhoudende loopneus en neusbloeding, wat kan wijzen op het snorten van cocaïne
  • 'track marks' waar het in aderen is ingespoten
  • Lange tijdsperioden zonder te slapen of te eten